Spierbevangenheid is een stoornis in de
spierstofwisseling waardoor een totale
verzuring van vooral de rug, lendenen en
kruisspier optreedt. Meestal zie je 10 of 15
minuten, nadat het dier in beweging is
geweest een reactie. Het is een zeer
ernstige aandoening en de juiste behandeling
is bepalend voor het herstel. De oorzaken
worden nog steeds onderzocht, maar tot nog
toe zijn twee hoofdoorzaken bekend van
spierbevangenheid: te veel krachtvoer (te
veel suikers en zetmeel) in verhouding tot
de hoeveelheid beweging of te veel opwinding
of spanning (vaak erfelijk bepaald). Paarden
die tijdens rustdagen geen aangepast
rantsoen krijgen, kunnen de volgende dag
spierbevangen raken.
Er zij drie verschillende niveaus voor spierbevangenheid:
-
Licht: het paard staat met omhoog gebogen rug en is stijf in de achterhand.
-
Middel: het paard wil niet graag lopen, stijf en sterk verkorte pas, trilt en knikt in de achterhand. De spieren van de achterhand zijn stijf, gezwollen en pijnlijk.
-
Zwaar: het paard weigert om te lopen, is sterk bezweet, angstig, heeft wijde neusgaten, hart en ademfrequentie zijn verhoogd en de urine is roodbruin. Het paard wil graag liggen en komt liever niet overeind.
-
Op dagen dat jouw paard minder inspanning hoeft te leveren, geef je de avond van te voren al minder krachtvoer. De hoeveelheid hooi kan hetzelfde blijven of geef iets meer.
-
Zorg ervoor dat je paard verdeeld over de dag zoveel mogelijk vrije beweging krijgt. Laat het dus niet 24 uur achter elkaar op stal staan.
-
Probeer overbelasting van de spieren altijd te voorkomen, dus zorg voor een goede warming up en cooling down.
-
Geef altijd passende voeding en hoeveelheden in balans met de gevraagde prestatie.
-
Laat het paard langzaam wennen aan een olierijk rantsoen.
Preventie en behandeling
Raadpleeg bij acute spierbevangenheid altijd direct de dierenarts (dit geldt eigenlijk voor alle 3 de genoemde niveau's, maar wanneer de spierbevangenheid ernstig is, is het vooral erg belangrijk dat de dierenarts zo snel mogelijk komt. Schade aan de spieren kan dan hopelijk nog zo veel mogelijk beperkt worden). Geef het paard ondertussen zoveel mogelijk rust, laat het niet lopen zodat spierbeschadiging wordt voorkomen. Het paard niet of zo min mogelijk vervoeren (alleen in nood en na overleg met de dierenarts). Houd het paard warm onder een deken en uit de wind. Zet het paard in een ruime box, zodat het zich niet kan bezeren. Geef geen eten, maar laat het wel voldoende drinken.
Extra informatie
Als je paard gevoelig is voor
Spierbevangenheid kun je de volgende stappen
ondernemen:
Geef bijvoorbeeld een goed verteerbare brok of een muesli (eXpanded) met een lage energiewaarde, zoals Pavo Condition eXtra of Pavo Nature's Best. Wanneer het paard meer energie nodig heeft, kan plantaardige olie bijgevoerd worden; bijvoorbeeld 150-200 ml per dag. Olie is een energiebron die alleen aėroob (met zuurstof) verbrand kan worden. Bij deze verbranding wordt geen melkzuur gevormd, zoals bij energie uit zetmeel en suikers wel het geval kan zijn. Voor de vertering van olie is extra vitamine E in het rantsoen nodig: voer Pavo Eplus bij.
Geef ruim voldoende ruwvoer. Let op dat de energiewaarde niet te hoog is: Ruwvoer kan veel suikers bevatten. Laat bij twijfel een ruwvoeranalyse uitvoeren.