|
|
DROES
Droes is een
besmettelijke ziekte die alleen voorkomt bij paarden, ezels en
muildieren en wordt veroorzaakt door de
bacterie
Streptococcus equi. Droes kan voorkomen op elke leeftijd en bij elk
ras. Oudere dieren hebben doorgaans een zeer goede weerstand na infecties.
Het meeste risico lopen jonge paarden, paarden die worden gehouden in grote
aantallen en in aanraking komen met andere paarden en paarden die veel op
concoursen en shows komen.
Droes is pijnlijk, moeilijk te behandelen en kan voorkomen bij paarden die
er, op het eerste gezicht, volkomen gezond uitzien (circa 10% van de paarden
die herstellen, blijft drager). Daarom is het noodzakelijk contact met
andere paarden zoveel mogelijk te vermijden.
Binnen een stal of erf kan droes zich snel verspreiden door direct contact
tussen paarden of door indirect contact, bijvoorbeeld door gezamenlijke
drink- en voederbakken of via zadels en tuig, kleding en schoeisel.
Symptomen
3-14 dagen nadat het paard besmet is geraakt, kunnen de eerste
verschijnselen optreden. Het dier heeft koorts (een normale temperatuur van
het paard is niet hoger dan 38 C!) wat wel kan oplopen tot 41 C, is sloom,
eet niet.
Andere verschijnselen zijn: neusuitvloeiing (eerst slijmerig, later
etterig), speekselen, moeilijk slikken waardoor er voedsel via de neus
terugkomt, pijnlijk hoesten. Soms staan de paarden met een gestrekte hals en
hebben ze een te volle keelstreek.
De
lymfeklieren
aan het
hoofd zijn verdikt en pijnlijk en soms hoor je de paarden snurken doordat de
gezwollen lymfeklieren de keel dicht drukken. Soms dreigen ze zelfs te
stikken.
Na 7-14 dagen breken de ontstoken lymfeklieren meestal door naar de
keelholte, waarbij een etterige neusuitvloeiing kan worden gezien. In de
voerbak ligt dan pus. De doorbraak kan ook naar buiten plaatsvinden of naar
de luchtzakken. In het laatste geval kan er een luchtzakontsteking ontstaan.
Na het doorbreken is de zwelling in de keelstreek minder en de
lichaamstemperatuur daalt weer.
Soms zijn de klinische verschijnselen zo duidelijk dat de dierenarts
gemakkelijk de diagnose kan stellen. Dit is echter niet altijd het geval en
soms moeten er neusswabs genomen worden voor verder onderzoek. Hierbij dient
te worden opgemerkt dat de diagnose van een dierenarts altijd noodzakelijk
is, aangezien een paard dat een aantal van de bovengenoemde symptomen
vertoont ook een andere aandoening kan hebben.
Vormen van droes
Keeldroes.
Dit is de meest voorkomende vorm en is een etterige ontsteking van de keel
en de keellymfeklieren aan het hoofd.
Kooierdroes
Als alleen de lymfeklieren tussen de kaaktakken ontstoken raken.
Verslagen droes
Dit is de meest ernstige vorm: hierbij ontstaan abcessen in organen of in de
lymfeklieren van de borst- of buikholte van het paard. Wanneer een dier
niet herstelt na het doorbreken van de lymfeklieren bij keeldroes, de koorts
aanhoudt en de conditie achteruit gaat, kan de dierenarts vaststellen of er
sprake is van verslagen droes.
Wanneer een veulen droes heeft, kan bij de merrie een melkklier-ontsteking
(mastitis) veroorzaken, waarbij abcessen in het uier kunnen ontstaan.
Het verloop van keel- en kooierdroes is meestal goedaardig.
(bron:
www.dierenklinieklemmer.nl)
|
